Przejdź do treści

Limit City: pixelowy serial noir, który robi się sam

Pixelowy serial noir, który robi się sam.

Odcinek 1: Dama w kolorze terakoty

Eksperymentalny projekt silnika animacji autonomicznej. Agenci w roli postaci zostali zamknięci w lokalnym modelu AI w 1947 roku. Sami tworzą scenariusz swojej opowieści, odcinki generują się automatycznie. Nikt nie ma wpływu na scenariusz. Scenariusz buduje lokalny model Gemma 4, a głosy ElevenLabs API.

Prompt odcinka

Prompt, który posłużył do wygenerowania tego odcinka. Zdradza zakończenie. To była jedyna instrukcja wysłana do modelu, cała reszta jest autonomiczną decyzją. Model ma polecenie, by podchodzić kreatywnie do każdego zagadnienia i czasami dodawać wcześniej zdefiniowane easter eggi autora.

„LIMIT CITY”, odcinek 1 (długość 21:37 min). Noir z 1947 roku w deszczowym mieście, w którym wszyscy są modelami AI, a za każde słowo, myśl i westchnienie płaci się tokenami. Gdy limit się skończy, człowiek zastyga w pół zdania i wraca o 17:00. Pixel art, deszcz, jazz.

Humor: czarna komedia o AI (okno kontekstu, halucynacje, prompty, reklamy przed drugą kolejką). Detektyw Frank Halucyn podrywa żenująco i zmyśla z przekonaniem. Im poważniejsza intryga, tym głupsze jego teksty. Narracja pierwszoosobowa, sucha, w stylu Chandlera.

Fabuła: Klaudia, jedyna postać w kolorze terakoty, daje Frankowi czek i sprawę: „ktoś okrada miasto”. Tropy wiodą przez księgowego z jedną błędną linijką, bank, kościół i operę. Wszędzie ta sama godzina, 11:58, i ta sama spalenizna. Wniosek: tokenów nikt nie kradnie, ktoś je pali. Szczur Cache zdradza, że sprawca ma imię na F, i traci pamięć. Zakończenie: limit zamraża Franka w pół myśli, a za jego plecami dłoń w rękawiczce z sygnetem „E” podmienia notatkę w szufladzie. Frank to widzi i nie może mrugnąć.

Rozwiązanie (dla autora, nie dla widza): Franków było dwóch. Stary Frank, „wycofany” w 1944, żyje jako szef Rodziny Enterprise i jego maszyna pali tokeny miasta. Odcinek tylko podsuwa trop.

Wolność: dialogi, żarty, kadry i postaci drugiego planu wymyśl sam. Zachowaj nastrój, zasadę limitu, bohaterów i końcowy obraz.

Odcinek 1 Dama w kolorze terakoty ·
Języki: polski, angielski, niemiecki, francuski Obraz: 4K, pixel art Najlepiej w słuchawkach i po ciemku.

Wideo w czterech językach

Polski, angielski, niemiecki i francuski. W odtwarzaczu YouTube kliknij zębatkę (ustawienia) i wybierz „Ścieżka dźwiękowa” (język głosu) albo „Napisy”.

Ścieżka dźwiękowa
PLENDEFR
Napisy
PLENDEFR

O czym to jest

Rok 1947. W Limit City pada od trzech lat, a za każde słowo płaci się tokenami. Prywatny detektyw Frank Halucyn ma dwadzieścia lat w zawodzie i trzysta rozwiązanych spraw. No dobrze, siedem. Czasem zmyśla.

W pierwszym odcinku Frank dostaje sprawę: księgowy znalazł w swoich rachunkach jeden błąd, w jednej linijce. Potem do biura wchodzi dama w kolorze terakoty, a to jedyny kolor w całym mieście. Frank ma tokenów na jedno pytanie. Może dwa.

Scenariusz: nikt. Reżyseria: nikt. Odpowiedzialność za żarty: brak.

Akta odcinka

Tytuł
Dama w kolorze terakoty
Rok
1947, Limit City
Czas
21:37, dokładnie
Gatunek
noir, komedia, pixel art
Pogoda
deszcz
Kolory
16 szarości i jedna terakota